Aşık Ali İzzet Hayatı Ve Eserleri

1902-1981. Şarkışla’nın Höyük köyünde doğdu. Asıl adı Ali İzzet Özkan’dır. Okuma yazmayı köyündeki medresede öğrendi.

Bağlama çalıp türkü söylemeye hemen tüm öteki aşıklar gibi küçük yaşlarda başladı. İlk bağlama derslerini kendi köyünden Aşık Sabri ve Aşık Ali’den aldı.

Tüm bölgeleri adım adım dolaştı, yüzlerce deyiş söyledi. Kimi zaman kendi türküleri arasına başka aşıkların dizelerini kattı. Hatta Karac’oğlan, Pir Sultan gibi başka mahlaslarla şiirler yazdı.

1940 yılında Ankara Halkevi tarafından konuk edildi. Uzun süre Aşık Veysel (1894-1973) ile birlikte Köy Enstitülerinde gezici bağlama öğretmenliği yaptı. Türkülere olduğu kadar aşıklık geleneğinin bir parçası olan halk öykülerinin derlenmesinde de önemli bir kaynak oldu.

Aşık Ali İzzet Ankara’da öldü ve köyünde toprağa verildi.

Ali İzzet şiirleri ve çeşitli konulardaki görüşlerini, »Türkün Sazından« (1951), »Ağlıyor« (1955), »Teller de Muradın Alsın« (1958), »Şiirler« (1963), »Sürmeli« (1966), »Mühür Gözlüm« (1967), »Kırk Ambar« (1974) adlı kitaplarında topladı. Ayrıca İlhan Başgöz tarafından »Aşık Ali İzzet Özkan« (1979) adında bir kitap yayımladı.

KAYNAK: ozanlar.biz