Şu gurbet bitirdi bizi
Ne imkân ne çare kaldı
Elimizden aldı kozu
Ne zarar ne kare kaldı
Eskisini arar olduk
Üstü yırttık saçı yolduk
Zıp zıvlak ortada kaldık
Ne çevre ne yöre kaldı
Ne bayramı bayram gibi
Ne seyranı seyran gibi
Oğlu kızı üryan gibi
Ne adet ne töre kaldı
Köylü göçtü şehre doldu
Dost dostundan ayrı kaldı
Her yer beton bina oldu
Ne tepe ne dere kaldı
Kimi aşı zor pişirir
Kimi göbek kor şişirir
Çoğu insan var döşürür
Ne sakat ne köre kaldı
Göz açtırmaz vahşi batı
Hormonludur eti otu
Sucuk ettik iti atı
Ne domuz ne fare kaldı
Emanetî’m yaran derin
Ya öl kurtul ya da sürün
Gitti hayat bitti ömrün
Ne zaman ne süre kaldı