Ayakları çıplak eli nasırlıO köylü vatandaş bizimdir bizimTek odası olan çullu-hasırlıO toprak damlar da bizimdir bizim
Bir lokmacık olsun haram yemeyenEkmeği bulursa katık demeyenYine de hayattan bıktım demeyenDirençli insanlar bizimdir bizim
Haberi olmayan köşkten-yalıdanSüpürgesi ibarettir çalıdanÇulu da değerli olan halıdanGariban insanlar bizimdir bizim
Leb demeden leblebiyi anlayanŞımarmayan büyük sözü dinleyenYıllar yılı inim inim inleyenÇilekeş yurttaşlar bizimdir bizim
Bebeğini iş başında doğuranÇocuğunu doğa ile yoğuranİpliğini eğirtmeçle eğirenFedakar analar bizimdir bizim
Küçücük yaşında dantel işleyenOnunla mutlu bir yuva düşleyenÜç yaşında çalışmaya başlayanO köylü bacılar bizimdir bizim
Tütününü piposuna dolduranAnılar anlatıp bazen güldürenKederi yok edip gamı öldürenYaşlı amcalar da bizimdir bizim
Olsa da seksen beş-doksan yaşındaTitreyen elleri uzman işindeYaşama sarılmış, umut peşindeO yaşlı nineler bizimdir bizim
Arif unutur mu o insanlarıOnlar yurdun damardaki kanlarıİsyan edip çıkmasa da çınlarıO yoksul insanlar bizimdir bizim