Süleyman Özerol Hayatı Ve Eserleri

1953 yılında Hekimhan’ın Mezirme (şimdiki adı Ballıkaya) köyünde doğdu. İlkokulu köyünde, ortaöğrenimin Akçadağ’da, yükseköğrenimin Eskişehir’de tamamladı.

Aşıklık geleneğinin yaygın olduğu bir bölgede büyümenin de etkisiyle küçük yaşlarda şiirle ilgilenmeye ve bağlama çalmaya başladı.

Özerol, kendi yöresi dışında özellikle Alevi-Bektaşi geleneğindeki eski ve son dönem aşıkları olmak üzere hemen tümünü inceledi. Öğretmen okulunu bitirdikten sonra görev yatığı yerlerde karşılaştığı ve tanıştığı aşıklarla dostluk kurdu. Ağırlıkla etkilendiği aşıklar ise Ekberi ve Birfani oldu.

Folklor ve edebiyat çalışmalarını sürdüren Süleyman Özerol Türkiye’nin değişik yerlerinde birçok toplantı ve etkinliğe katıldı.

Süleyman Özeorol’un şiirleri ve araştırmalarından oluşan »Televizyonu Nasıl Buldum«, (1999), »Dirençli Eğitimci Örgütçü Araştırmacı Hasan Nedim Şahhüseyinoğlu« (2009), »Babamın Şiirleri« (2009), »Vayloğ Dede-Yaşamı ve Hakkındaki Anlatımlardan Bazıları« (2012), »Hekimhanlı Ozan Kul Emici-Yaşamı Sanatı Şiirleri« (2013), »Malatyalı Aşık Zeki Yıldırım-Yaşamı Sanatı Şiirleri« (2013), »Bir Deli Rüzgar-Şemsi Belli İle İlgili Yazılar« (2015), »Ah İle Amanı Dağlara Saldık« (2015), »Ters Site-Kalbi Sağda Atanlar« (2015), »Zülfükar Sezen-Yarım Yüzyılı Aşan Sanatından« (2016) ve Hüseyin Şahin ile birlikte hazırladığı »Arguvan Türküleri« (2004) adlı kitapları yayımlandı.

KAYNAK: ozanlar.biz