Tüm Haberler

Zübeyir’in Ağıdı 2 Türküsünün Hikayesi

Hacıbektaş’ın Köşektaş köyünden Hacı Mustafa Ceyhan’ın oğlu Zübeyir, köylüsü ve bölge halkı tarafından çok sevilen çalışkan, yiğit, delikanlı, varlıklı bir gençti.

1998 yılı ağustosunda petrol istasyonundan çıkıp mandırasına arabasıyla dönerken Konyalı bir şirket tırının Kayseri-Ankara yolunda kendisine çarpması sonucu arabasının içinde feci bir şekilde can vermiş, yanında bulunan oğlu, yaralı olarak kurtulmuştur. İki oğlan çocuğu ve genç bir hanımı kalan Zübeyir’in acı ölümü, yörede büyük üzüntü yaratmış, aynı köyden İbrahim Çöl ve Salih Erdem aşağıdaki şu iki ağıdı söylemişlerdir.

Ala karlı Kırşehir’in yolları
Sökün etti aşiretin köyleri
Muradın almadın yalan dünyadan
Kapalı kaldı mandırayın malları

Çöle kurdum mandırayı binayı
Küçükten kaybettim ben de anayı
İki körpe kuzum yetim kalıyor
Kime emanet ettin Fadime anayı

Daha gencim kırk yaşıma varmadım
Yalan dünya sefasını sürmedim
Kader derler bu alnınım yazısı
Konyalının tankerini görmedim

Satın mallarını ellerin olsun
Hayırsız mandıra virane kalsın
Vasiyet eyledim koca pedere
İki yavrularım evimde dursun

Ben çok ağlattım da koca pederi
Sabret babam bu oğluyun kaderi
Eli açık idi dostu çok idi
Hesaba gelmezdi gelip gideni

Unutulmaz Zübeyir’in acısı
Yas çekiyor aşiretin hepisi
Uzanmış da salacada yatıyor
Başında ağlaşır üç tek bacısı

İbrahim’im kefen olur dürerdim
Doktor olsam yarasını sarardım
Okunsun destanı da eller ağlasın
Mevlam isteseydi ömrüm verirdim

***

Döktüm suyunu da baktım yüzüne
Al kanlar oturmuş ala gözüne
Elimden aldırdım koç Zübeyir’i
Allah ömür versin çifte kuzuna

Duydu ahbaplarım toplandı geldi
Vallahi Zübeyir ciğerim yandı
Kader böyle imiş kime ne deyim
Ağustos ayında güllerim soldu

Oğlum Çağlar tutar m’ola yerimi
Kadir Mevlam iki büktü belimi
Söyleyin pedere gayri varamam
Beklemesin Zübeyir’in yolunu

Anam yok ki başucumda ağlasın
Bacılarım karaları bağlasın
Emanet eyledim pederim sana
Yetim yavruları kimse döğmesin

Bir Cevap Yazın

Reklamlarla Destek Ol!